Ontmoeting met de cheese nun

Mijn belangrijkste overpeinzing voordat ik een week naar het klooster vertrok was de vraag wat voor kleren ik mee moest nemen. Korte broek? Kan dat want het zou warm worden? Blote armen? Vrolijke kleuren? Of moest je in het zwart?

Niet bepaalt een spirituele voorbereiding dus.

Maar ik had dan ook nog nooit een week tussen Benedictijnse nonnen in afzondering doorgebracht. Ook overwoog ik het Onze Vader nog even in het engels te leren. Leek me wel zo netjes. Het bleef bij een gedachte die even snel vervloog als hij opkwam.

Later zou blijken dat ze louter alles in het Latijn doen.

De non die ik aan de telefoon had de dag voor vertrek vertelde me dat ik opgehaald zou worden van de busstop. Ze wist nog niet precies wie daar zou staan, maar dat maakte voor mijn herkenning toch niets uit, zei ze. ‘We hebben min of meer hetzelfde voorkomen’. Het leken me wel montere types.

Toen ik uit de bus stapte zag een ik een kleine non met een zonnebril die qua grootte niet zou misstaan in de PC Hooftstraat. Aan haar voeten had ze stevige Nike Air’s. ‘Dit is mijn auto. Beetje een oude bak en let niet op de troep’. Het bijstellen van mijn vooroordelen over nonnen was begonnen.

Waarschijnlijk trapte ik alle deuren open die ‘eerste keer’ bezoekers aan het klooster moeten openen. Ik merkte in ieder geval al na vijf minuten dat ik een stopwoord bleek te hebben: Oh My God. Nooit bij stil gestaan. En juist als je het probeert te vermijden komt het ongeveer in elke zin terug.

‘Mijn non’ bleek gepromoveerd te zijn op het schimmelproces van Franse kazen (..) Ze sprak vloeiend Frans omdat ze daar net vier jaar had gewoond voor haar promotie. Haar Frans was nu zelfs beter dan haar Italiaans en haar Latijn. Ze kwam net terug van een lezing die ze had gegeven over haar onderzoek aan een gerenommeerde universiteit en was druk met de audio afwerking van een bijzondere Kerst-cd met Gregoriaanse zang die de nonnen hadden opgenomen. Ze moest nu nog het marketing plan schrijven.

Oh my God……Mijn Sound of Music-idee van de nonnen lag definitief overboord na deze twintig minuten durende autorit. Mijn verblijf daar was nog niet eens begonnen.