Ontmoeting met Jasmina

Dit is Jasmina. Op haar zesde verjaardag twee weken geleden kreeg ze een roze Hello Kitty fiets. Ook mocht ze haar mooiste prinsessenjurk aan, want er is niets dat kleine meisjes van zes liever willen. Wat haar verjaardag helemaal bijzonder maakte was dat popzangeres Kelly Rowland langskwam (ex Destiny's child) om Happy Birthday te zingen. Een verjaardag, kortom, om nooit te vergeten.

Enige minpunt was dat Jasmina haar kamer niet uitmocht. Die ligt namelijk in een New Yorks ziekenhuis waar ze al twee maanden lang zware chemokuren krijgt. Jasmina heeft een agressieve vorm van leukemie. Als er niet binnen een maand een donor wordt gevonden voor een beenmergtransplantatie dan gaat ze waarschijnlijk dood.

De kans dat die donor wordt gevonden is 1 op een miljoen. Dat zou een getal kunnen zijn dat enige moedeloosheid opwekt. Maar niet bij Jasmina's moeder, de Nederlandse Thea Anema. En al helemaal niet bij de vrienden en vriendinnen van haar moeder.

Zij hebben er voor gezorgd in korte tijd dat Jasmina niet meer uit de nieuwsbulletins is weg te denken en dat er in het weekend rijen staan van mensen die hopen een donor voor Jasmina te zijn. Al 7000 nieuwe donoren zijn er geregistreerd.

Het probleem dat Jasmina ongewild blootlegt is dat het voor zwarte Amerikanen beduidend moeilijker is om een donor te vinden. Niet omdat er sprake is van discriminatie maar simpelweg omdat er minder donoren zijn van Afro-Amerikaanse afkomst. Aangezien het DNA-profiel bij beenmergtransplantaties belangrijk is, speelt de achtergrond en kleur van de donor -over het algemeen- een rol. De kille cijfers wijzen uit dat slechts 3 procent van de zwarte Amerikanen een beenmergtransplantatie krijgt, ten opzichte van 85 procent van de blanke Amerikanen. Dat komt vooral door onwetendheid, denkt de moeder van Jasmina. Daarom voeren zij en haar vrienden actie. Om hier bekendheid aan te geven en ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk mensen zich registreren.

Terwijl haar verhaal inmiddels al Oprah en het Witte Huis heeft bereikt, leeft Jasmina in haar eigen wereld. Gevangen tussen vier ziekenhuismuren. Ze draagt een pruik die is gemaakt van het haar dat haar Nederlandse oma vijftig jaar geleden afknipte. Ze danst, zingt en speelt. Ze charmeert de zusters en doktoren en fabriceert kunst. Alleen de slangen die leiden naar de apparaten aan een stok op wieltjes die ze achter zich aansleept, verraden dat ze heel erg ziek is. Niet haar geest en levenslust.

Meisjes van 6 jaar moeten rustig kunnen dromen van prinsessenjurken, roze fietsen en popsterren. Die horen niet dood te gaan.

Ik volg de zoektocht voor Jasmina de komende weken voor de AVRO Radio 1. Beluister hier de eerste bijdrage, een interview met haar moeder Thea in het ziekenhuis.