Ontmoeting met tijdloosheid

De klok verschoof dit weekend. Daylight Savings heet dat hier. Deze energie besparing werd door founding father Benjamin Franklin al aangemoedigd - onwetend dat energie zo'n hot topic zou worden een paar honderd jaar na zijn dood: "If people moved up their summer schedules by an hour, they could live by sunshine rather than candles in the evenings." Iemand attendeerde mij er zaterdag op. Voor-of achteruit?, vroeg ik terloops. De persoon wist het ook niet. Prettig dat je niet de enige bent met dit halfjaarlijks terugkerende hiaat van het geheugen. Luiheid en desinteresse voorkwamen dat ik het gewoon even uitzocht. Tot zondagochtend. Met alleen een blackberry op zak als horloge stond ik op de sportschool. Daar stonden alle klokken anders. En mijn blackberry, was dat nou zo'n ding dat de tijd zelf bijstelt?

Achter de balie keek de jongen -ook geen horloge- naar de computer voor de juiste tijd. Dat gaf hetzelfde aan als mijn blackberry, maar niet als de klok boven zijn hoofd. Dilemma. Als apparaten voor je gaan denken, dan wordt het verwarrend. Want doet zo'n computer dat nou ook zelf? Was er al iemand geweest om die klok te verstellen? En het internet, de vraagbaak voor alle antwoorden -al dan niet juist-, lag eruit. Hij kon me niet vertellen hoe laat het was. Twee uur lang zweefde ik in een schemergebied van tijd. Een soort prettige twilight zone zonder tijdsdruk, omdat het te onduidelijk was met al die verschillende klokken. Ik wandelde rond in een voortdurend wisselend tijdsbesef. 

Je zou denken dat de theorie van Franklin klopt. Logisch, als het langer licht is gebruik je minder energie voor lampen. Maar een onderzoek in Indiana wees uit dat het anders ligt. Indiana was tot 2006 een staat die eigenwijs niet meedeed aan die 'energie-fratsen' in de rest van het land. Althans sommige delen van de staat deden dat wel, wat het allemaal niet eenduidig maakte. Dus Indiana ging overstag en dat was een mooi meetpunt om te kijken of er inderdaad sprake was van energie besparing. Wat bleek: deze Daylight Time Saving kostte de staat $9 miljoen meer aan energiekosten over het hele jaar. Benjamin Franklin had het bij het juiste eind met zijn kaarsen, maar van air-conditioners had hij natuurlijk nog nooit gehoord. Ook een extra verwarming ontbrak logischerwijs aan zijn redenering in de achttiende eeuw. In de vroege lente en de late herfst wordt op die energieverbruikers een extra beroep gedaan. Daar gaat de winst.

De staat Arizona, waar het heel erg warm kan worden in de zomer, kiest daarom eieren voor zijn geld. De inwoners daar hoeven zich niet een keer per half jaar af te vragen hoe het ook alweer zit. Daar is tijd gewoon altijd dezelfde tijd.